1مقدمه: گردشگری سلامت به عنوان شاخه­ای از صنعت گردشگری، به دلیل تقاضای زیاد و درآمد مناسب در کانون توجه کشورها است. لذا، نظر به اهمیت گردشگری سلامت و دارا بودن پتانسیل موجود در استان مازندران، این مطالعه با هدف شناسائی و تحلیل مؤلفه­ های مؤثر بر توسعه صنعت گردشگری سلامت در استان مازندران انجام شد. مواد و روش کار: مطالعه حاضر با استفاده از روش تحقیق کیفی و با رویکرد تحلیل محتوا اجرا شد. برای این منظور 17 نفر از خبرگان صنعت گردشگری سلامت و گردشگران سلامت با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع ­آ وری داده ­ها، از مصاحبه­ های نیمه­ ساختار یافته استفاده شد. مصاحبه­ ها تا اشباع نظری داده­ها ادامه داشت. یافته­ ها: یافته­ ها نشان داد که صنعت گردشگری سلامت استان مازندران از 3 حوزه ساختاری، فرآیندی و زمینه­ ای تاثیر می ­پذیرد. در حوزه فرآیندی عوامل مرتبط با گردشگری سلامت در سه دسته عوامل شامل پیشران­ های گردشگری سلامت، ارائه خدمات سلامت و عوامل موقعیتی، در بخش زمینه­ای نیز سه بخش بسترهای اجتماعی – فرهنگی، جذابیت­ های گردشگری و ظرفیت اقتصادی و همچنین در بخش ساختاری سه مولفه زیرساخت ­ها، عوامل نهادی و منابع انسانی متخصص بر این صنعت تاثیر می­ گذارد. نتیجه ­گیری: با وجود اهمیت کمی و کیفی خدمات مرتبط با گردشگری سلامت و افزایش تقاضای در این صنعت، مسافرانی که به استان مازندران سفر می­کنند، به انواع خدمات نیاز دارند و لزوم توجه به توسعه خدمات گردشگری از جنبه­ های مختلف احساس می­­گردد. لذا، تأمین ملزومات گردشگران سلامت همچون زیرساخت­ ها، جاذبه های مقصد، ظرفیت­ های مالی، شرایط فرهنگی و اجتماعی، نیروی انسانی و عوامل موقعیتی از ضروریات توسعه این صنعت است.

مقدمه: این مطالعه باهدف ترسیم نمایه خدمات بهداشت حرفه ای ایران و تبیین چالش ها و رهیافت های اجرایی و تحقیقاتی با تمرکز بر پوشش خدمات و مداخلات انجام شده است.  روش کار: در این مطالعه تلفیقی کمی و کیفی، داده ها از طریق چندجانبه نگری و بر اساس مرور اسناد سازمان های بین المللی نظیر سازمان بهداشت جهانی و سازمان بین المللی کار، نمایه بهداشت حرفه ای کشورها، قوانین و مقررات، مطالعات گذشته و مصاحبه با خبرگان گردآوری شد. داده های ثانویه از پورتال وزارت بهداشت و بر اساس چک لیست بازرسی و همچنین داده های ثانویه مرکز ملی آمار جمع آوری شد. داده های کیفی از طریق تحلیل محتوای استقرایی و قیاسی و داده های کمی از طریق آمار توصیفی تحلیل شد.    یافته ها: نمایه خدمات بهداشت حرفه ای در قالب 45 شاخص در 9 حیطه و 6 نوع برای ایران اختصاصی سازی شد. پوشش خدمات بازرسی برای کل کارگاه های موجود (39 درصد) و برای کل شاغلان موجود (15 درصد)، تخمین زده می شود. پوشش خدمات در کارگاه های تحت پوشش بازرسی شامل دسترسی به تسهیلات کامل بهداشتی (48 درصد) و کنترل مواجهات شغلی (18 درصد) است. پوشش خدمات برای شاغلان تحت پوشش بازرسی شامل معاینات شغلی (58 درصد)، آموزش بهداشت حرفه ای (62 درصد) و استفاده از وسایل حفاظت فردی (66 درصد) است.  نتیجه گیری: مهم ترین مداخله در حیطه پوشش و پایداری خدمات، به جز بازرسی که جنبه حاکمیتی دارد، سایر خدمات به گستره ای از خدمت دهندگان حقوقی با رفع موانع موجود و با محوریت ارائه خدمات به کارگاه های کوچک برون سپاری شود. بازطراحی خدمات بهداشت حرفه ای تمرکز بر جنبه های اقتصادی کنترل ها، سلسله مراتب کنترل ها، اولویت بندی کنترل ها، کنترل های کم هزینه و اثربخش مخصوصاً در کارگاه های کوچک ضروری است.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: تعیین اولویت های پژوهشی سبب جلوگیری از هدر رفتن بودجه و کارآمدترشدن تحقیقات می شود. توجه به سلامت شاغلین از ضروریات تامین سلامت جامعه و توسعه پایدار در کشور است و سرمایه گذاری در این زمینه کلید رشد اقتصادی و افزایش تولید است، لذا این طرح به منظور تعیین اولویت های پژوهشی در حوزه سلامت شغلی انجام شد.روش بررسی: نوع مطالعه در پژوهش حاضر مطالعه اکتشافی و از نوع کیفی است. به منظور تعیین اولویت های پژوهشی از مدل پیشنهادی COHRED استفاده شد. جمع آوری اطلاعات از طریق مرور متون و مقالات، استفاده از نظر صاحب نظران و متخصصان این حوزه به روش مصاحبه و دلفی و اخذ آمار از نهادهای رسمی مرتبط صورت پذیرفت. اولویت دهی بر اساس روش دلفی و در دو مرحله انجام شد. در این طرح از بین 70 نفر ذینفعان کلیدی شناخته شده، 22 نفر از صاحب نظران در مطالعه مشارکت کردند. آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار برای داده های کمی و درصد و تعداد برای داده های کیفی مورد استفاده قرار گرفت.یافته ها: بیماری های اسکلتی عضلانی و سوانح و حوادث شغلی دارای بالاترین اولویت پژوهشی بودند. مشاغل کارگری در صنایع و معادن دارای بالاترین اولویت پژوهشی بود. همچنین سه شاخص ارائه عادلانه خدمات سلامت، امنیت شغلی و شیوه زندگی سالم دارای بالاترین اولویت بودند.نتیجه گیری: تعیین اولویت پژوهشی در این تحقیق با توجه به گستردگی حوزه های پژوهشی انجام شد که می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای تصمیم گیری سیاستگزاران در خصوص توزیع منابع جهت انجام پژوهش های سلامت شغلی می باشد.